Forum Sarah Brightman Strona Główna Sarah Brightman
Kto słucha, lubi i szanuje, niech się rejestruje :)
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Chcesz schudnąć przed Sylwestrem?
Kup Teraz a 30 dniową dietę otrzymasz za darmo!
Tylko 137 zł TRIZER + indywidualna dieta
Deep Purple

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Sarah Brightman Strona Główna -> Muzyka
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Eddi



Dołączył: 22 Mar 2010
Posty: 3328
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 3 razy
Ostrzeżeń: 0/3

PostWysłany: Wto 23:42, 29 Lip 2014    Temat postu: Deep Purple

Chciałem wam przybliżyć jeden z najbardziej znanych i cenionych zespołów rockowych świata proszę państwa przed wami legendarny Deep Purple.




Deep Purple – brytyjska grupa rockowa. Grupa powstała w Hertfordshire w 1968 początkowo pod nazwą Roundabout w następującym składzie: Ritchie Blackmore, Jon Lord, Nick Simper, Ian Paice oraz Rod Evans. Wspólnie z Led Zeppelin i Black Sabbath jest uważana za pioniera hard rocka i heavy metalu, chociaż niektórzy członkowie zespołu uważają, iż ich muzyki nie da się ściśle zaszufladkować do konkretnego gatunku. Do swojej twórczości zespół często włączał pierwiastek muzyki poważnej, blues rocka, popu i rocka progresywnego. Deep Purple został odnotowany w księdze Rekordów Guinessa, jako „Najgłośniejszy zespół świata". Jak do tej pory, zespół sprzedał ponad 100 milionów płyt na całym świecie. Deep Purple zajął 22. miejsce w rankingu VH1's Greatest Artists of Hard Rock. Jeden z pierwszych i najbardziej wpływowych zespołów grających hard rock.

W trakcie swojej działalności zespół przeszedł wiele zmian personalnych, zaś w latach 1976-1984 był rozwiązany. Największy sukces odniósł drugi skład zespołu, zwany Mark II w skład którego wchodzili: Ian Gillan, Ritchie Blackmore, Roger Glover, Jon Lord i Ian Paice. Ta linia była aktywna od roku 1969 do 1973, następnie od 1984 do 1989 i ponownie w 1993, gdy to współpraca na linii Blackmore-reszta zespołu wydała się niemożliwa. Obecnie skład Deep Purple jest bardzo stabilny (od momentu dołączenia do zespołu Steve'a Morse'a). Do roszad doszło jedynie na pozycji klawiszowca, gdy w 2002 roku Jon Lord, który postanowił poświęcić się muzyce poważnej, został zastąpiony przez Dona Aireya. Od tego momentu Ian Paice jest jedynym członkiem zespołu występującym w nim nieprzerwanie od jego założenia.


Działalność


1967-1969

Powstanie Deep Purple wiąże się z osobą Chrisa Curtisa, członka zespołu The Searchers. Formowanie zespołu rozpoczęło się na jesieni 1967 roku, wtedy to Curtis zaczął wysyłać telegramy do znajdującego się w Hamburgu Ritchiego Blackmore’a. Mniej więcej rok wcześniej na jednym ze spotkań towarzyskich Curtis poznaje Tony’ego Edwardsa, początkującego biznesmana branży muzycznej. W 1967 odświeża znajomość z Edwardsem, przedstawiając mu propozycję menedżera powstającej właśnie grupy o nazwie Roundabout. Edwards bardzo przejęty nowym projektem do pomocy dobiera sobie Johna Colettę, szefa agencji reklamowej Castle, Chappel and Partners. Mając już zapewnioną opiekę menedżera Curtis zabrał się za tworzenie składu grupy. Pierwszą osobą wybraną do zespołu został współlokator Curtisa, organista Jon Lord. W międzyczasie dzięki telegramom do Anglii udało się również ściągnąć gitarzystę Ritchiego Blackmore’a. Sam Curtis przewidywał dla siebie rolę wokalisty. W tym składzie opracowali wersje utworów takich jak „Strawberry Fields Forever” The Beatles i „You Keep Me Hanging On” The Supremes. Blackmore dodał też własny utwór instrumentalny „And the Address”. Jednocześnie Chris Curtis zaczął wpadać na coraz dziwniejsze pomysły - chociażby propozycję zatrudnienia w zespole Paula McCartneya, czy granie koncertów na karuzeli - co prawie doprowadziło do zakończenia działalności Roundabout. Skutkiem tych zachowań było usunięcie Curtisa z Roundabout. W lutym 1968 zatrudniono w roli basisty Nicka Simpera, znajomego Jona Lorda z The Flowerpot Men. Jednocześnie rolę perkusisty dostał zarekomendowany przez Blackmore’a Bobby Woodman. W tym momencie kluczową sprawą stała się kwestia wyboru wokalisty. Jednym z kandydatów był… Ian Gillan, który będąc związany z Episode Six, odmówił. Kolejnym kandydatem był Mick Angus, który polecił zespołowi perkusistę Iana Paice'a, będącego jego zdaniem o niebo lepszym od Bobby Woodmana. Oznaczało to też pożegnanie z tym drugim. Ostatecznie wokalistą został Rod Evans, znajomy... Angusa. Tak zakończył się proces formowania pierwszego składu - Mark I, wtedy jeszcze Roundabout. Wokalistą był Rod Evans, gitarzystą Ritchie Blackmore, basistą Nick Simper, klawiszowcem Jon Lord, a perkusistą Ian Paice. Nazwa Deep Purple została przyjęta w kwietniu 1968, a inspiracją był standard muzyczny o tej samej nazwie, uwielbiany przez dziadków Ritchie'ego.

Początkowo zespół grał typowy rock głównego nurtu, inspirowany dokonaniami Vanilla Fudge. Pierwsze dwa albumy, choć nieźle sprzedające się w USA, pozostały niezauważone w Wielkiej Brytanii. Evans i Simper po nagraniu trzeciego albumu, Deep Purple, odeszli z grupy. Zastąpili ich wcześniej już wspomniany Gillan jako wokalista i Roger Glover jako basista. Stery w grupie przejmował wtedy Jon Lord, z którego inicjatywy w 1969 zespół spróbował swych sił w repertuarze progresywnym, nagrywając koncert na orkiestrę i grupę rockową.



1970-1983

Prawdziwa sława grupy rozpoczęła się w roku 1970, kiedy to ostatecznie wykształciło się charakterystyczne brzmienie. Niektórzy krytycy twierdzą, że cały ruch heavymetalowy wywodzi się od płyty Deep Purple in Rock wydanej w tym roku. Była ona oparta na rozbudowanych solówkach gitarowych i organowych, złożonych z melodyjnych riffów, oraz częstych imitacjach, charakterystycznym śpiewie i 'solidnie' grającej sekcji rytmicznej. Deep Purple znalazło złoty środek pomiędzy prostym brzmieniem ówczesnego hard rocka, a wybujałym rockiem progresywnym. Z lat 1970–1973 pochodzi większość przebojów grupy. 1971 to czasy wydania krążka pt. Fireball i singla z przebojem Strange Kind of Woman, który znalazł się na amerykańskiej wersji albumu. Fireball uzyskał, jako pierwszy album "Purpli" szczyt notowań UK Albums Chart. W roku 1972 zespół wydał album Machine Head, który uznawany jest za największe dokonanie grupy. To właśnie z tego albumu pochodzi najbardziej rozpoznawany utwór zespołu — Smoke on the Water. Innymi hitami z płyty są m.in. "Highway Star" i "Space Truckin'". Muzycy praktycznie cały czas spędzali w trasie koncertowej. Tournée obejmujące Amerykę Północną i Japonię stało się przyczynkiem do nagrania koncertowego albumu — Made in Japan. Do dziś płyta ta pozostaje jednym z najbardziej popularnych koncertowych wydawnictw w muzyce rozrywkowej. Na początku następnego roku do sklepów trafiła ich nowa płyta — Who Do We Think We Are, zawierająca przebój Woman from Tokyo. Mordercze tempo pracy przełożyło się na stosunki panujące wewnątrz zespołu. W lecie 1973 roku, Gillan, w wyniku kłótni z Blackmorem, opuścił zespół. To samo uczynił trzymający stronę wokalisty w tym konflikcie Glover. Zespół rozpoczął poszukiwanie nowego wokalisty. Został nim nikomu wówczas nieznany David Coverdale. Miejsce Glovera zajął śpiewający basista Glenn Hughes. W ten sposób narodził się tzw. trzeci skład Deep Purple. W tym zestawieniu zespół wydał w lutym 1974 roku blues-rockowy album Burn. Brzmienie zespołu zyskało nową przestrzeń i zostało wzbogacone duetem wokalnym, a także elementami funku szczególnie słyszalnymi na kolejnym krążku Stormbringer. Stacje radiowe chętnie puszczały utwór tytułowy, The Gypsy i Soldier Of Fortune. Obydwa albumy, podobnie jak poprzednie, odniosły sukces, ale Blackmore nie krył swojego niezadowolenia z tego, że muzyka formacji zmierza w kierunku funky i soul. Wiosną 1975 roku opuścił Deep Purple i wspólnie z wokalistą Ronniem Jamesem Dio założył grupę - Blackmore's Rainbow, która po wydaniu pierwszego albumu skróciła nazwę do Rainbow. Reszta zespołu nie chciała kończyć kariery i do współpracy zaprosiła amerykańskiego gitarzystę Tommy’ego Bolina. W październiku 1975 roku powstał album Come Taste the Band. Zespół postawił na jeszcze bardziej funkowe brzmienie połączone z hard rockiem. Nasilające się uzależnienie gitarzysty od narkotyków i nierówny poziom poszczególnych koncertów spowodowały, że przyszłość formacji znów była zagrożona. Kolejny kryzys nadszedł podczas tournée w marcu 1976 roku. Coverdale odszedł z zespołu po koncercie w Liverpool Empire Theatre. Decyzja o jego odejściu utrzymywana była w tajemnicy do końca trasy. Opinia publicznie została o tym fakcie oficjalnie poinformowana dopiero w lipcu tego samego roku. Pół roku później, na skutek przedawkowania narkotyków zmarł Bolin. Zespół rozpadł się w 1976. Muzycy grupy współpracowali z innymi zespołami, jak Rainbow, Whitesnake, Black Sabbath i Gillan. W 1980 roku, bez porozumienia z resztą członków zespołu, Evans reaktywował Deep Purple. Sprawa trafiła do sądu – muzyk przegrał i został zobowiązany do zapłacenia grzywny w wysokości ponad 600 tys. dolarów za bezprawne używanie nazwy.



Po 1984

W 1984 formacja została reaktywowana i nagrała dwie płyty studyjne — Perfect Strangers oraz The House of Blue Light. W 1989 roku doszło do kolejnego rozłamu w zespole - narastający konflikt pomiędzy Gillanem i Blackmorem spowodował opuszczenie grupy przez wokalistę. Jego miejsce zajął Joe Lynn Turner, współpracujący wcześniej z Blackmorem w zespole Rainbow. Skład ten nagrał płytę Slaves & Masters. Album ten, odbiegający od wcześniejszych płyt Deep Purple, jest przez wielu uważany za jedną z najsłabszych płyt zespołu. Podczas pracy nad kolejnym albumem Joe Lynn został, z inicjatywy Lorda, Glovera i Paice'a, zastąpiony przez Gillana, co było sporym zaskoczeniem - Gillan w wywiadach zapowiadał, że jego przygoda z Deep Purple to już przeszłość. W tym, najbardziej znanym składzie, w 1993 roku została nagrana płyta The Battle Rages On... (Bitwa nadal wrze), którego tytuł znakomicie oddawał atmosferę napięcia między gitarzystą a wokalistą zespołu, która panowała już od pierwszego odejścia Iana Gillana z zespołu. Po tej właśnie płycie odszedł lider Ritchie Blackmore, zastąpiony na czas drugiej części trasy koncertowej przez Joe Satrianiego. Mimo dobrze układającej się współpracy Joe nie zdecydował się na dołączenie do Deep Purple na stałe. Stanowisko gitarzysty zespołu, jak się okazało już na stałe, objął Steve Morse – w 1994 roku zostaje oficjalnie gitarzystą „purpurowych”. W 2002 roku z zespołu odszedł organista Jon Lord, którego zastąpił Don Airey.



Dyskografia




Mk I
Shades of Deep Purple, wrzesień 1968 (UK)
The Book of Taliesyn, grudzień 1968 (USA)
Deep Purple, listopad 1969 (UK)

Mk IIa
Deep Purple in Rock, czerwiec 1970
Fireball, wrzesień 1971 (UK)
Machine Head, marzec 1972
Who Do We Think We Are, luty 1973 (UK)

Mk III
Burn, luty 1974
Stormbringer, listopad 1974

Mk IV
Come Taste the Band, październik 1975

Mk IIb, pierwsza reaktywacja zespołu
Perfect Strangers, listopad 1984
The House of Blue Light, styczeń 1987

Mk V
Slaves & Masters, październik 1990

Mk IIc, druga reaktywacja zespołu
The Battle Rages On..., lipiec 1993

Mk VII
Purpendicular, luty 1996
Abandon, maj 1998

Mk VIII
Bananas, sierpień 2003
Rapture of the Deep, październik 2005
Rapture of the Deep - Tour edition, czerwiec 2006
Now What?!, kwiecień 2013


Albumy koncertowe

Mk I
Inglewood, 1968 (wydany 2004)

Mk IIa
Concerto for Group and Orchestra, 1969
Kneel & Pray, 1969 (wydany 2004)
Gemini Suite Live, 1970 (wydany 1998)
Scandinavian Nights, 1970 (wydany 1988)
Space Vol 1 & 2 , 1970 (wydany 2004)
Made in Japan 1972
Deep Purple in Concert, 1970-1972 (wydany 1980)
Live in Denmark 1972, 1972 (wydany 2007)

Mk III
Made in Europe, 1975 (wydany 1976)
Live in London, 1974 (wydany 1982)
Just Might Take Your Life , 1974 (wydany 1996 | 2003)
Perks and Tit, 1974 (wydany 2004)
Mk III: The Final Concerts, 1975 (wydany 1996)

Mk IV
Last Concert in Japan, 1975 (wydany 1977)
King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert, 1976 (wydany 1995)
This Time Around: Live in Tokyo, 1975 (wydany 2001)

Mk IIb, reaktywacja zespołu
Nobody's Perfect, 1987 (wydany 1988)
In the Absence of Pink, 1985 (wydany 1991)

Mk IIc
Come Hell or High Water, 1993, (wydany 1994)
Live in Europe 1993, 1993 (4-CD box set - wydany 2006)

Mk VII
Live at the Olympia '96, 1996 (wydany 1997)
Total Abandon: Live in Australia, 1999
Live at the Royal Albert Hall, 1999
Live At The Rotterdam Ahoy, 2000
The Soundboard Series, 2001

Mk VIII
They All Came Down to Montreux, 2007



Koncerty na VHS, VCD i DVD



Mk IIa
Concerto for Group and Orchestra, 1969 (CD 1969, DVD 2003)
Doing Their Thing..., 1970 (VHS wydany 1992)
Scandinavian Nights (Live in Denmark), 1972 (VHS wydany 1992)
Machine Head Live 1972
Special Edition EP, 1969/1971/1972 (Reprint DVD 2002)
Live in Concert 72/73, 1972/1973 (Wydany 1988)
Masters From The Vaults, 1969/1971 (Wydany 2003)

Mk III
Live in California 74, 1974 (Wydany 1974, DVD Remastered 2006)

Mk IV
Rises Over Japan, 1985 (VHS)
Phoenix Rising, 2011 (CD/DVD)

Mk IIb
Deep Purple - The Videosingles, 1987 (VHS)
Bad Attitude, 1988 (VCD)

Mk IIc
Come Hell or High Water, 1993 (DVD Wydany 2001)

Mk IIa,V,VII
New, Live & Rare - The Video Collection 1984-2000, 2001

Mk VII
Bombay Calling, 1995
Live at Montreux 1996, 1996
In Concert with the London Symphony Orchestra, 1999
Total Abandon: Australia '99 , 1999
Around the World 1995-1999, 2000
Perihelion, 2001
Live Encounters, 2003

Mk VIII
They All Came Down to Montreux, 2007



Single


1968 Hush
1968 Help (cover The Beatles)
1968 Mandrake Root
1968 Prelude: Happiness / I'm So Glad
1968 Love Help Me
1968 Kentucky Woman
1969 River Deep - Mountain High
1970 Black Night
1971 Strange Kind of Woman
1971 Fireball
1972 Never Before
1973 Smoke on the Water
1973 Woman From Tokyo
1974 Might Just Take Your Life
1977 New Live and Rare EP
1978 New Live and Rare EP Volume 2
1980 Black Night (ponowne wydanie)
1980 New Live and Rare EP Volume 3
1985 Knocking at Your Back Door
1985 Perfect Strangers
1985 Knocking at Your Back Door / Perfect Strangers
1988 Hush (ponowne nagranie)
1990 King Of Dreams
1991 Love Conquers All
1995 Black Night" (ponowne wydanie)
1996 Vavoom: Ted the Mechanic
1998 Any Fule Kno That
2003 Haunted
2003 House of Pain / Contact Lost
2013 Hell to Pay / All the Time in the World
2013 Vincent Price / First Sign of Madness


Składy zespołu



Mk I
(1968-1969)


Rod Evans - śpiew
Ritchie Blackmore - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Nick Simper - gitara basowa
Ian Paice - perkusja


Mk IIa
(1969-1973)


Ian Gillan - śpiew
Ritchie Blackmore - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Roger Glover - gitara basowa
Ian Paice - perkusja


Mk III
(1973-1975)


David Coverdale - śpiew
Ritchie Blackmore - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Glenn Hughes - gitara basowa,śpiew
Ian Paice - perkusja

Mk IV
(1975-1976)


David Coverdale - śpiew
Tommy Bolin - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Glenn Hughes - gitara basowa,śpiew
Ian Paice - perkusja


(1976-1984) Rozpad zespołu.
Mk IIb
reaktywacja zespołu
(1984-1989)


Ian Gillan - śpiew
Ritchie Blackmore - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Roger Glover - gitara basowa
Ian Paice - perkusja


Mk V
(1989-1991)


Joe Lynn Turner - śpiew
Ritchie Blackmore - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Roger Glover - gitara basowa
Ian Paice - perkusja

Mk IIc
(1992-1993)


Ian Gillan - śpiew
Ritchie Blackmore - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Roger Glover - gitara basowa
Ian Paice - perkusja


Mk VI
(1993-1994)


Ian Gillan - śpiew
Joe Satriani - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Roger Glover - gitara basowa
Ian Paice - perkusja


Mk VII
(1994-2002)


Ian Gillan - śpiew
Steve Morse - gitara
Jon Lord - Instrumenty klawiszowe
Roger Glover - gitara basowa
Ian Paice - perkusja


Mk VIII
(2002-do dziś)


Ian Gillan - śpiew
Steve Morse - gitara
Don Airey - Instrumenty klawiszowe
Roger Glover - gitara basowa
Ian Paice - perkusja


Źródło Wikipedia


Tutaj link do albumu best of gdzie znajdują się największe hity Deep Purple
http://www.youtube.com/watch?v=Ae_j-OE2ubM


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Eddi dnia Czw 19:26, 31 Lip 2014, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
JohnyG



Dołączył: 07 Lut 2009
Posty: 2236
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 3 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Łódź

PostWysłany: Czw 15:36, 31 Lip 2014    Temat postu:

Pięknie że to zrobiłeś :) Tyle że zdjęcie bez Blackmore'a i Lorda jest zupełnie do kitu Krzysiu Crying or Very sad

Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez JohnyG dnia Czw 15:46, 31 Lip 2014, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
lori
The Phantom Of The Opera


Dołączył: 27 Cze 2007
Posty: 2781
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 5 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Stąd

PostWysłany: Czw 16:54, 31 Lip 2014    Temat postu:

Całej dyskografii nie słuchałam. A z tego co do tej pory słyszałam, to tylko w "Child in time" się zakochałam. Dodałam do ulubionych, i często puszczam. Lubię pod koniec piosenki krzyczeć razem z wokalistą Wink

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Eddi



Dołączył: 22 Mar 2010
Posty: 3328
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 3 razy
Ostrzeżeń: 0/3

PostWysłany: Czw 19:32, 31 Lip 2014    Temat postu:

JohnyG napisał:
Cytat:
Pięknie że to zrobiłeś :) Tyle że zdjęcie bez Blackmore'a i Lorda jest zupełnie do kitu Krzysiu Crying or Very sad


Zmieniłem fotkę Kwadratowy mam nadzieję, że ta jest lepsza? Wink

Lori napisała:
Cytat:
Całej dyskografii nie słuchałam. A z tego co do tej pory słyszałam, to tylko w "Child in time" się zakochałam. Dodałam do ulubionych, i często puszczam. Lubię pod koniec piosenki krzyczeć razem z wokalistą Wink


Ja lubię większość ich płyt a moim numerem jeden jeśli chodzi o piosenki jest - i tutaj chyba nikogo nie zadziwię - Smoke on the Water YEAH! Twisted Evil


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
JohnyG



Dołączył: 07 Lut 2009
Posty: 2236
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 3 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Łódź

PostWysłany: Czw 20:02, 31 Lip 2014    Temat postu:

No teraz jest SUPER Exclamation Exclamation Exclamation Very Happy

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
lori
The Phantom Of The Opera


Dołączył: 27 Cze 2007
Posty: 2781
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 5 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Stąd

PostWysłany: Czw 20:03, 31 Lip 2014    Temat postu:

Eddi napisał:

Ja lubię większość ich płyt a moim numerem jeden jeśli chodzi o piosenki jest - i tutaj chyba nikogo nie zadziwię - Smoke on the Water YEAH! Twisted Evil


Tylko mnie nie zabij, ale nie znoszę tej piosenki. Drażni mnie ten riff grany na początku i nie tylko Embarassed


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Captain-Nemo
I am a dream chaser


Dołączył: 28 Sty 2014
Posty: 3725
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 5 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: (Po)morze

PostWysłany: Czw 20:08, 31 Lip 2014    Temat postu:

Coś mi on przypomina (jakiś utwór), ale nie wiem co.... hm...

Tu gif dla Eddiego, gdyby był potrzebny Laughing

[img] gif usunięto [/img]


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Captain-Nemo dnia Pią 11:14, 01 Sie 2014, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
JohnyG



Dołączył: 07 Lut 2009
Posty: 2236
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 3 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Łódź

PostWysłany: Czw 20:18, 31 Lip 2014    Temat postu:

A ja uwielbiam ten riff (taki prosty a tyle mocy) i jak znam hardrockowców to wszyscy uwielbiają Evil or Very Mad

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
lori
The Phantom Of The Opera


Dołączył: 27 Cze 2007
Posty: 2781
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 5 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Stąd

PostWysłany: Czw 20:37, 31 Lip 2014    Temat postu:

Captain-Nemo napisał:

Tu gif dla Eddiego, gdyby był potrzebny Laughing

A co to za solidarność męska?? Razz
Jak już to ten gif bardziej pasuje do mnie niż Eddiego ;0


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Captain-Nemo
I am a dream chaser


Dołączył: 28 Sty 2014
Posty: 3725
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 5 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: (Po)morze

PostWysłany: Czw 20:40, 31 Lip 2014    Temat postu:

lori napisał:
Captain-Nemo napisał:

Tu gif dla Eddiego, gdyby był potrzebny Laughing

A co to za solidarność męska?? Razz
Jak już to ten gif bardziej pasuje do mnie niż Eddiego ;0


A więc postanowione - jest Twój W końcu mogłem też coś Ci dać


Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Eddi



Dołączył: 22 Mar 2010
Posty: 3328
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 3 razy
Ostrzeżeń: 0/3

PostWysłany: Czw 21:51, 31 Lip 2014    Temat postu:

Arek mógłbyś z łaski swojej usunąć ten głupi gif bo normalnie patrząc na niego epilepsji można dostać! Evil or Very Mad

JohnyG napisał:
Cytat:
A ja uwielbiam ten riff (taki prosty a tyle mocy) i jak znam hardrockowców to wszyscy uwielbiają Evil or Very Mad


Ja tak samo uwielbiam ten riff i nawet uczyłem się go swego czasu Rolling Eyes to w końcu jeden z tych legendarnych i charakterystycznych riffów ever! Padam


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Eddi dnia Czw 21:52, 31 Lip 2014, w całości zmieniany 2 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
JohnyG



Dołączył: 07 Lut 2009
Posty: 2236
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 3 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Łódź

PostWysłany: Pią 10:24, 01 Sie 2014    Temat postu:

Nie chcę nadużywać swoich możliwości ale też bym go chętnie wywalił Rolling Eyes

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Captain-Nemo
I am a dream chaser


Dołączył: 28 Sty 2014
Posty: 3725
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 5 razy
Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: (Po)morze

PostWysłany: Pią 11:17, 01 Sie 2014    Temat postu:

Dodałem taki, bo myślałem, że będzie pasował właśnie do klimatów rockowych, a nawet cięższych.. Z drugiej strony mi nie podoba się nowe zdjęcie zespołu, gdzie widać spodnie obciskające krocze - czy to znaczy, że też będzie zmiana zdjęcia? Rolling Eyes Jak byśmy mieli teraz kasować swoje posty/zdjęcia/tematy z uwagi na niezadowolenie to by się zrobił bałagan... Ale usunąłem gifa.

Post został pochwalony 0 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Sarah Brightman Strona Główna -> Muzyka Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin